Curaçao: Cultuur Geschiedenis

Curaçao is in 1499 ontdekt door de Spanjaard Alonso de Ojeda. Het eiland werd bewoond door het Indiaanse boerenvolk de Arawak, die van visvangst en plantaardige voedsel leefden. De Arawak indianen kwamen vermoedelijk vanuit Venezuela in kano's naar het eiland. In kleine leefgroepen van circa 40 inwoners, vestigden de arawak indianen zich in dorpjes bij een waterbron aan de zuid- en westkust van het eiland.

Bekijk al onze accommodaties

Curaçao: eiland van de reuzen

Omdat de Indianen groter waren dan de Spanjaarden, noemden de Spanjaarden het eiland "Islas de los gigantes" (Eiland van de reuzen). Op het eiland werden geen natuurlijke rijkdommen gevonden zoals goud. De grond van het eiland was arm en droog, daardoor verklaarden de Spanjaarden het eiland in 1513 tot "Islas Inutiles" (nutteloze eiland). Veel Arawak indianen werden als slaaf naar het eiland Hispaniola vervoerd. In 1527 vestigden de Spanjaarden zich permanent op Curaçao.

Handelscentrum

De Spanjaarden leverden zout van het eiland aan de WIC (West Indische Compagnie) voor de haringvisserij in Europa. De Spanjaarden en de Portugezen kwamen in de tachtigjarige oorlog (1568-1648) tot het besluit geen zout meer te leveren aan de WIC. Daarom besloot deze Curaçao op de Spanjaarden te veroveren, in 1634. Curaçao ontwikkelde zich daarna tot een belangrijk en ideaal gelegen handelscentrum voor schepen die op doorreis waren naar Europa en Amerika.

Slavenhandel

In de 17e eeuw vervoerden de handelslieden slaven vanuit Afrika naar Curaçao. Deze slaven waren nodig om te werken op plantages in de Nieuwe Wereld. De Arawakken waren niet geschikt als arbeidskrachten. Curaçao groeide in 1660 uit tot doorvoerhaven van slaven naar andere landen in Zuid-Amerika en het Caribische gebied.

Slavenopstand

Vanaf 1713 ging het slecht met de slavenhandel en op Curaçao waren ook al minder slaven nodig doordat er grootschalige landbouw ontbrak. Nadat de Fransen in 1794 voor een korte tijd de slavernij afgeschaft hadden ontstond er een slavenopstand op Curaçao onder leiding van de slaaf Tula. De opstand duurde maar een maand en er kwamen veel slaven om. Tula was een held voor veel slaven op Curaçao. De slavenhandel werd door Nederland pas in 1814 verboden. Maar het afschaffen van de slavernij wilde Nederland niet, omdat zij voor de economische veranderingen vreesde.

Curaçao Willemstad

Aan het eind van de 18e eeuw en begin van de 19e eeuw trachtten de Fransen en de Engelsen Curaçao te veroveren. Het lukte de Fransen niet maar de Engelsen, in 1807, wel. Zij gaven het eiland terug aan de Nederlanders na de Conventie van Londen in 1814. Na veel geruzie tussen de Engelsen en de Nederlanders kwam het eiland in 1815 definitief in de handen van de Nederlanders. De Nederlanders concentreerden zich vooral rond de haven van Willemstad, de St. Anna-baai.

Afschaffing slavernij

De afschaffing van de slavernij in de Nederlandse koloniën werd pas in 1863 officieel, veel later dan Engeland (in 1833) en de Fransen (in 1848). In totaal kregen 11.654 slaven hun vrijheid in 1863. De vrijgesproken slaven werden in loondienst genomen om te blijven werken op de plantages. Door het grote verlies van slaven, kregen de eigenaren 300 gulden per slaaf van de Nederlandse regering. Sinds die tijd verslechterde de economie van Curaçao. Het werd steeds moeilijker voor de vrije slaven om aan hun broodwinning te komen. Hierdoor emigreerden er velen naar eilanden als Cuba om in suikerplantages te werken. Tot aan het begin van de 20ste eeuw leefde Curaçao van handel, landbouw en visserij. Het slavernijmuseum Kura Hulanda geeft een beeld van de rol van Nederland in de slavenhandel.

Olieraffinaderij

Een doorbraak in de verslechterde economie op Curaçao kwam toen Shell in 1914 een grote olieraffinaderij op Curaçao stichtte, die geëxploiteerd werd met aardolie uit Venezuela. De olie-industrie op Curaçao trok vele buitenlandse werknemers aan. In 1929 kwam er weer een kentering, en dit zorgde ervoor dat de werkgelegenheid afnam en er vele werknemers ontslagen werden.

Tweede wereldoorlog

Hierna is de olieraffinaderij toch van grote waarde gebleven tijdens de tweede wereldoorlog voor de brandstofvoorziening voor geallieerde legers. In 1985 verkocht Shell haar olieraffinaderij en verliet het eiland. Sindsdien verhuurt het eilandgebied de raffinaderij aan Venezolaanse staatsoliemaatschappij PDVSA.

Autonomie

Door de invoer van het "Statuut voor het Koninkrijk der Nederlanden" in 1954 kwamen er grote veranderingen op Curaçao. In dit verdrag gaf Nederland aan de Nederlandse Antillen en Suriname volledige zelfstandigheid van bestuur. Behalve op gebied van defensie en buitenlandse zaken kreeg deze eilandengroep een autonome status.